غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱
پایبوس آن بت سنگیندل یاقوتلب آرزو دارم شبی تا روز و روزی تا به شب مردم از شوق لبش تا کی ادب دارم نگاه میروم گستاخ پی…
شمارهٔ ۸۲
کرد بیدارم ز خواب بیخودی آن آفتاب این چنین بیداریی هرگز نبیند کس بخواب شب سگت سوی من آمد ره مگر گم کرده بود یا شنید از س…
شمارهٔ ۸۳
از جوش گریه دارم پیشت خروش امشب بنشین تو لیک سویم بنشان ز جوش امشب دوش از خمار هجرت صد درد سر کشیدم پیش آ که عرض دارم اح…
شمارهٔ ۸۴
سخن چه حاجت اگر دل مقابل افتادست زبان چه کار کند کار بادل افتادست دلا، تغافل او التفات پنهان است مگو که یار زحال تو غافل…
شمارهٔ ۸۵
گر ساقی بدمست به خشم از بر ما رفت بدمستی و دیوانگی از ما به کجا رفت دیوانه از اینیم که آن شوخ پریوش چشمی سوی ما کرد که …
شمارهٔ ۸۶
باز از بویت دل پژمرده در نشوو نماست معجز عیسا که می گویند بوی آشناست مردم از این رفتن و باز آمدن بنشین دمی کان چنین بالا…
شمارهٔ ۸۷
گر کعبه نشین بامن مستش سر ناز است المنه لله که در میکده بازست ای خواجه تو از ناز بر افلاک کشی سر درخاک نشستن صفت اهل نیا…
شمارهٔ ۸۸
بس که دل پر آتشم بهر تو آه کرده است گلخنی است کز غمت جامه سیاه کرد است دیده اگر به خون کشم هست سزای دیدنش سنک که میزنم ب…
شمارهٔ ۸۹
گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است به یک کرشمه او کار خلق در بند است به خنده نمیکنت که بر دلم دارد حق نمک که فزون از هزار…
شمارهٔ ۹۰
من و مجنون دو اسیریم که غم شادی ماست هر که این شیوه ندانست نه از وادی ماست پاس شمع رخ ساقی به دعا می داریم کین چراغی است…