رباعیات

از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۷۷

شعر

فهرست اشعار

تا خدمت ابناء بشر پیشه ماست آزادی و صلح و سلم اندیشه ماست آنکس که کَنَد ریشه بیداد و ستم از مزرع ویران جهان تیشه ماست

قانون که اصول واجب التعظیم است ما را به اطاعتش سر تسلیم است گوید که بنای زندگانی بشر بر روی قواعد امید و بیم است

کابینه ما اگرچه بی‌تصمیم است معبود شما به دشمنان تسلیم است از خادم حال گر امیدی نبود از خائن آینده هزاران بیم است

امسال بهار جشن می خواران است اطراف چمن نشیمن یاران است از دولت ابر و باد و باران بهار گلزار شکوفه ریز و گل باران است

دل خسته ز آزار دل‌آزاران است جان رنجه ز بیداد ستمکاران است تنبیه و مجازات خیانت‌کاران در جامعه پاداش نکوکاران است

گر طالب صلح نامه طوفان است گر منکر جنگ خامه طوفان است مقصود از این سیاست جنگ و گریز یک چند دیگر ادامه طوفان است

هر چند که پشت خم تخت من است در روی زمین برهنگی رخت من است با اینهمه جور چرخ و بی مهری ماه خورشید فلک ستاره بخت من است

چون ابر بهار چشم خون بار من است چون غنچه نشکفته دل زار من است فریاد و فغان و ناله هر شب تا صبح چون مرغ اسیر در قفس کار م…

دریای پر آب چشم نمناک من است صحرای پر آتش دل صد چاک من است آن را که دهد زمانه بر باد فنا از دست غم تو عاقبت خاک من است

تا عمر بود، درستی آئین من است بدخواه کژی، مسلک دیرین من است آزادی و خیر خواهی نوع بشر مقصود و مرام و مسلک و دین من است

۴/۳۸