شمارهٔ ۳۷

از فرخی یزدی در دیوان اشعار - رباعیات

هر چند که پشت خم تخت من است

در روی زمین برهنگی رخت من است

با اینهمه جور چرخ و بی مهری ماه

خورشید فلک ستاره بخت من است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۶

بعدیشمارهٔ ۳۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید