رباعیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
هر مملکتی در این جهان آباد است آبادیش از پرتو عدل و داد است کمتر شود از حادثه ویران و خراب هر مملکتی که بیشتر آزاد است
شمارهٔ ۱۲
روزی که شرار بغض و کین شعله ور است وز آتش فتنه خشک و تر در خطر است افسوس من این است که در آن هنگام بیچاره تر آن بود که ب…
شمارهٔ ۱۳
هر خواجه که خیل و حشمش بیشتر است درد و غم و رنج و المش بیشتر است دنیا نبود جای سرور و شادی هر پیشتری درد و غمش بیشتر است
شمارهٔ ۱۴
هر روز در این خرابه جنگی دگر است در ساغر شهد ما شرنگی دگر است اوضاع سیاست عمومی گویا چون بوقلمون باز به رنگی دگر است
شمارهٔ ۱۵
جان بنده رنج و زحمت کارگر است دل غرقه به خون ز محنت کارگر است با دیده انصاف چو نیکو نگری آفاق رهین منت کارگر است
شمارهٔ ۱۶
دنیای ضعیف کش که از حق دور است حق را بقوی می دهد و معذور است بیهوده سخن ز حق و باطل چکنی رو زور بدست آر که حق با زور است
شمارهٔ ۱۷
ما را همه از دو کون یک گوشه بس است در راه طلب عزم متین توشه بس است از کشته روزگار و از خرمن دهر یک دانه کفایت است و یک خ…
شمارهٔ ۱۸
اکنون که چمن چو چتر کیکاوس است وز سبزه دمن چو خوابگاه طوس است برخیز به بط کن می چون چشم خروس کز گل در و دشت چون پر طاوس …
شمارهٔ ۱۹
در مسلک ما طریق مطلوب خوش است دلجوئی مردمان مغلوب خوش است کافی نبود برای ما نیت خوب با نیت خوب کرده خوب خوش است
شمارهٔ ۲۰ - صندوق آرا
این جعبه رأی را چه دین و کیش است کز آن دل خوب و زشت در تشویش است گردیده چه دنیای دنی این صندوق هر یک نفری در آن دو روزی …