شمارهٔ ۱۷

از فرخی یزدی در دیوان اشعار - رباعیات

ما را همه از دو کون یک گوشه بس است

در راه طلب عزم متین توشه بس است

از کشته روزگار و از خرمن دهر

یک دانه کفایت است و یک خوشه بس است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶

بعدیشمارهٔ ۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید