رباعیات

از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۷۷

شعر

فهرست اشعار

نادانی و جهل تا که ما را کیش است بدبختی ما همیشه بیش از پیش است هر چند ادارات خرابند همه بی شبهه خرابی معارف بیش است

تحکیم اساس بر مؤسس فرض است این اصل بهر منعم و مفلس فرض است بر فرض وکیل هم خطا پیشه بود بر جامعه احترام مجلس فرض است

در ملک وجود خودنمائی غلط است در بندگی اظهار خدائی غلط است بیگانگی آموز که با مسلک راست با خلق زمانه آشنائی غلط است

هر کس که چو گل در این چمن یکرنگ است با خار به پیش باغبان هم سنگ است دل تنگی غنچه در چمن تنها نیست بر هر که نظر کنی چو من…

هر کس که در این زمانه با فرهنگ است با طالع برگشته خود در جنگ است دلتنگی غنچه در چمن تنها نیست بر هر که نظر کنی چو من دلت…

دنیا که حیاتش همه جنگ و جدل است وصلش همگی فراغ و اصلش بدل است امروز چو دیروز مکن تکیه به حرف کامروز جهان، جهان سعی و عمل…

مظلوم کشی طریقه محتشم است قانون شکنی پیشه اهل ستم است هر سر که به احترام قانون خم شد در مسلک ارباب قلم محترم است

طوفان که ز راستی به عالم علم است ویرانه کن بنای جور و ستم است محبوب از آن بود که حق یا باطل در مسلک خود همیشه ثابت قدم ا…

در کشور ما که مهد اندوه و غم است در آن دل و جان شاد بسیار کم است از همقدمان خود عقب خواهد ماند هر کس که درین زمانه ثابت …

آئینه حق نما دل خسته ماست برهان حقیقت دهن بسته ماست آنکس که درست حق و باطل بنوشت نوک قلم و خامه بشکسته ماست

۳/۳۸