رباعیات

از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۷۷

شعر

فهرست اشعار

چون پرده خون دامن رنگین من است چون رشته کوه بار سنگین من است آنکس که ز دست غم نمی گردد شاد با بی سروپائی دل غمگین من است

آن سان که ستاره در سما افزون است در روی زمین حادثه گوناگون است القصه از این حوادث رنگارنگ بر هر که نظر بیفکنی دل خون است

چون موجد آزادی ما قانون است ما محو نمی شویم تا قانون است محکوم زوال کی شود آن ملت در مملکتی که حکم با قانون است

این غنچهٔ نوشکفته، خوش وا شده است واین غورهٔ نارسیده حلوا شده است آن را که برای نوکری آوردیم دیری نگذشته زود آقا شده است

صندوقچه‌ای که جای آرا شده است هم روح گداز و هم دل آرا شده است دیو و دد و دام و وحش و طیر است در آن این جعبه مگر جنگل مول…

منصور که در عدلیه قادر شده است دیر آمده زود از مصادر شده است هشتاد و یک ابلاغ خلاف قانون از جانب آن جسور صادر شده است

تا بخت من و تو خواب‌تر از همه است چشم تو و من پرآب‌تر از همه است هرچند ادارات خرابند ولیک عدلیه ما خراب‌تر از همه است

در ملک جهان زوال مال همه است هنگام خوشی منال مال همه است پامال غنی بود تهی دست چرا گر نعمت و جاه و مال، مال همه است

دنیا چو یکی خانه و جای همه است وین خانه غم سراسرای همه است این است که عیش و نوش این خانه تمام از بهر یکی نیست برای همه ا…

تشکیل جهان ز روی بی انصافی است چون دستخوش تجمل اشرافی است یک دسته خودخواه اگر بگذارند از بهر بشر ثروت دنیا کافی است

۵/۳۸