ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

دیده ام از بسکه حیران رخ دلدار شد کاسه چشم از نگاهم کاسه مو دار شد

بی ترک مال، خنده بلب آشنا نشد تا بر نخاست از سر زر، غنچه وا نشد

تنها نه ماه پیش رخت سر فگنده شد تا شمع دید روی ترا، مرد و زنده شد!

شب فراق تو، بر خود حساب روز کنم اگر سفیدیم از چشم انتظار دمد!

دلم چون نامه از حرفش فراموشی نمیداند زبانم، چون زبان حال، خاموشی نمیداند

من رهرو راهی، که بمنزل نرساند من دانه خاکی که بحاصل نرساند

از ضعف چنانم، که چو گریم ز غم او خون جگرم رنگ بمنزل نرساند

ز چوب بید از آن خاکستری چندان نمیماند که بعد از مرگ میراثی ز آزادان نمیماند

تا نبینند دمی روی خوشی، مال جهان مشت خاکیست که بردیده دونان زده اند!

نرم خواهی که شود خصم، تو در گرمی کوش ز آنکه آب از دم شمشیر بآتش گیرند

۱۶/۲۷