ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

عشاق تو، تا شمع صفت جان نگدازند در بزم صفا گردن دعوی نفرازند

ز اندیشه بد گوست، کرم های لئیمان بی واهمه ابنای زمان رنگ نبازند

بی تمیزیهای عالم بین که پیش لعل او غنچه هم با این دهن، حرف نزاکت میزند!

فکر زلفت، دود دل را دسته سنبل کند حرف رخسارت، نفس را رشک شاخ گل کند

همنشینانی که از حق نمک دم میزنند همچو دندان بر سر هر لقمه بر هم میزنند

. . . دوری از تیر هوایی وقت برگشتن کنند!

بیچارگان، بآه شهان را زبون کنند این تند بادها، چه علمها نگون کنند

این بساطی که فرو چیده‌ای از ساده‌دلی آن قدر نیست که نقش تو در آن بنشیند

بآب تیغ تو، آب حیات میگویند نگاه کن که چها از برات میگویند؟!

به پیش لعل لبت، وصف جان به شیرینی چنان بود که گیا را نبات میگویند!

۱۷/۲۷