ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

کافرم، گر در دوعالم غیر او دارم کسی در قیامت دعوی خونم به قاتل میرسد!

شست گل دفتر خود، تا خط او خوانا شد سرو بر راسته زد، تا قد او پیدا شد

حرف بالای تو گفتم، سخنم گشت بلند یا مژگان تو کردم، نفسم گیرا شد!

زهر است عطای خلق، هر چند دوا باشد حاجت ز که میخواهی، جایی که خدا باشد؟!

مختصر تا نبود حرف، نگردد مقبول بر سخن طول سخن چون خط بطلان باشد

زند صبح جزا چون بر محک نقد عملها را همین از کرده های ما خجالت سرخ رو باشد

بغیر از کنج تنهایی، دگر یاری نمیباشد بغیر از دامن پر اشک، گلزاری نمی باشد

بآزار غمت گفتم که: گیرم انتقام از خود! چه سازم؟ در ره عشق تو آزاری نمیباشد!

کسی از خمشی بهتر، خلق حسنی باشد؟ خاموشی اگر نبود، باری سخنی باشد!

پیری مگو مرا ز جوانی پدید شد در راه مرگ، دیده عمرم سفید شد

۱۵/۲۷