ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار
۰
دستهبندی
۲۶۸
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
تلاش تیرگی با آتش دل در نمیگیرد که تیغ شعله هرگز رنگ خاکستر نمیگیرد
۱۳۱
شمارهٔ ۱۳۲
کشتی ام بسکه کند موج صفت رم ز کنار ترسم آخر بکنار دگرم اندازد!
۱۳۲
شمارهٔ ۱۳۳
در صف حشر، چو بیند کرمت عرض گناه طاعتم آید و خود را بمیان اندازد
۱۳۳
شمارهٔ ۱۳۴
نگه را، عکس رخسار تو، شاخ ارغوان سازد شکست رنگ من، آیینه را برگ خزان سازد
۱۳۴
شمارهٔ ۱۳۵
ز نانخورش به ترشرویی زمانه بساز شکر به تلخی ممنون شدن نمیارزد!
۱۳۵
شمارهٔ ۱۳۶
خانه تن، چو بسیل اجل از هم ریزد خبر مرگ تو گردیست کز آن برخیزد
۱۳۶
شمارهٔ ۱۳۷
ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد مگر دردی بگیرد دست افغانم، که بر خیزد!
۱۳۷
شمارهٔ ۱۳۸
از دامن خود گرد جهان زود بر افشان ز آن پیش که از دامن او گرد تو خیزد
۱۳۸
شمارهٔ ۱۳۹
نیست باکم، گر ز دشمن بر دلم خاری رسد از مکافاتش باو ترسم که آزاری رسد
۱۳۹
شمارهٔ ۱۴۰
ای پریشان خرج نقد کیسه هستی تویی جمع کن خود را که فردا روز بازاری رسد
۱۴۰
۱۴/۲۷