ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

دل که از فکر فقیران خسته نبود، خسته باد در که بر روی گدایان بسته باشد، بسته باد

تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد چون الف هر سرو از دنبال آن بالا فتاد

فلک هر آنچه ز دستت گرفت، بهتر داد سحاب آب گرفت از محیط و، گوهر داد

گندم ز بیقراری ما از برای نان خندید آنقدر که شکم بر زمین نهاد!

نکو، ز چشم دل، از صحبت بدان افتد شکر ز تلخی بادام از دهان افتد

کسی ز من نگرفته است خاکساری را اگر ستاره ام از چشم آسمان افتد

ندارند از ته دل، الفتی اهل جهان باهم مگر در خواب مژگانی به مژگان آشنا گردد

نفس از ذکر شهد آن لبم گر بهره ور گردد عجب نبود که نی از ناله من نیشکر گردد!

اگر بیند بخوابم، نرگسش بی‌خواب می‌گردد اگر با زلف گویم حال دل، بی‌تاب می‌گردد

نه اشکست اینکه در بزم وصال از دیده می‌آید نگاهم در نظر از دیدن او، آب می‌گردد

۱۲/۲۷