ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

حسن بیان مجوی ز ما دلشکستگان «از کاسه شکسته نخیزد صدا درست!»

خنک آنکس، که از این مرحله چون آب روان آنچنان شد، که غباری بدل کس ننشست

کی توان دل کند از بزمی که آن بدخو نشست شورش محشر مگر خیزد ز جایی کاو نشست

بر سرم از بس هوای آن پریوش پا فشرد صورتم چون عکس در آیینه زانو نشست

ما را چو باز رشته جان‌ها به دست اوست مانند بهله زندگی ما به دست اوست

نقطه جیم جمال، آن غنچه خندان اوست مستزاد مصرع ابرو، صف مژگان اوست

دور باش غمزه نگذارد نگه را سوی دوست گر شود از پرده چشمم نقاب روی دوست

مباش این همه دربند زینت دنیا که سرخ و زرد جهان، چون شفق نگه واریست

از جهان، ما را رخی پر گرد و دامان تریست تا بآب و نان ما، چون آسیا از دیگریست!

از جفا گر، جز جفا ناید بهر حالی که هست سنگ اگر مینا شود، هر پاره آن خنجریست

۱۰/۲۷