ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار
۰
دستهبندی
۲۶۸
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
ترکست که سازد غنی از خلق، و گر نه شه نیز بابرام ستم کم ز گدا نیست
۱۰۱
شمارهٔ ۱۰۲
با نقش جهان نقد تو در حشر نگیرند آری زر این شهر در آن شهر روا نیست!
۱۰۲
شمارهٔ ۱۰۳
هستی ایام پر از نیستی در پیش نیست عیش دنیا احتلام خواب غفلت بیش نیست
۱۰۳
شمارهٔ ۱۰۴
نیست غیر از آفتابی راز عشق کوچه زنجیر، سر پوشیده نیست
۱۰۴
شمارهٔ ۱۰۵
غیر حسنت کس در این دوران بلند آوازه نیست رفعت شانی بغیر از رفعت دروازه نیست
۱۰۵
شمارهٔ ۱۰۶
گوشه گیری پیشه کن، گر جمع میخواهی حواس چون کمند وحدت این اوراق را شیرازه نیست
۱۰۶
شمارهٔ ۱۰۷
محض دنیا شده، با سعی ز دنیا نگذشت! موج هرچند شنا کرد، ز دریا نگذشت!
۱۰۷
شمارهٔ ۱۰۸
نمیرسد؛ بکسی فیض از خود آرایان نمیتوان ز گل آتشی گلاب گرفت
۱۰۸
شمارهٔ ۱۰۹
آنچنان از نگهم سر ز حیا پیش افگند که توان از گل قالی عرق شرم گرفت!
۱۰۹
شمارهٔ ۱۱۰
شور عشق استادگی کرد، از سرم سامان گرفت طوق زلفش بر گلویم پا فشرد و جان گرفت!
۱۱۰
۱۱/۲۷