ابیات برگزیده از غزلیات

از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۷۶۸

شعر

فهرست اشعار

هرگز چو ریگ شیشه ساعت نشد نصیب کز خانه بهر کسب هوا، پا نهم به بام وامی اگر ز روی درشتی به ما دهند چون آسیا، کنیم به نرمی…

همچو طفل نوسخن، یک حرف ما مربوط نیست نزد دانایان ز گفتار غلط شرمنده ایم

نشنود از من کسی یک حرف پیش از حرف خود ترک سبقت درسخن، از کوهسار آموختم

ندارد انتها باران اشکم بترس از سیل بی پایان اشکم کجا شد بارش ابر بهاری؟ که گردد قطره اش حیران اشکم

اگر چو آینه سر تا قدم شوی همه چشم به سوی دوست نگر، سوی خود نگاه مکن چو عشق، لفظ صنم را به حق کند تفسیر مباش منکر یک حرف …

عاشقان را تاب حرف مردن معشوق نیست چون نکوبد تیشه بر سر بی محابا کوهکن؟

برهم خورد از گفتگو، ربط به هم پیوستگان گیرد دو لب از هم کنار، آید چو حرفی در میان

نزد آنهایی که با دل کارشان افتاده است به بود یک قطره خاموشی ز صد دریا سخن

دو بوس از لب لعل جانان گرفتن بود بهتر از صد بدخشان گرفتن

می رود بر باد، خاکم از لگدکوب ستم چون زمین افتاده ام در زیر پای آسمان حیرتی دارد دلم کآخر چه سان گنجیده است وسعت آباد ست…

۵۹/۷۷