ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
نمی شد نو خط دیوان ما، رشک گلستانی ز بسم الله بر سر گر نمی زد شاخ ریحانی پریزادی ست این مجموعه کایام طفولیت ز هر سو در د…
شمارهٔ ۲
تا نام تو سردفتر معنی ست رقم را برفرد بیان، سجده ضرور است قلم را گر وسعت خلقت به نبی ضابطه می داد از خانه ات اخراج نمی ک…
شمارهٔ ۳
بیند چگونه غیر تو بیننده خدا خواهد ترا نمود نماینده خدا نام جدایی ات ز خدا چون برد کسی؟ نور تو گشت صنع فروزنده خدا چشم د…
شمارهٔ ۴
فردوس را نمونه ساغر دهد به ما آن ساقیی که باده ز کوثر دهد به ما آزادگان چو سرو به دست تهی خوشند بهر چه آن بهار کرم،زر ده…
شمارهٔ ۵
در محبت سست بنیادیم چون قصر حباب از پر کاهی به هر سو می پرد دیوار ما در عقوبتگاه غفلت، دست و پا گم کرده ایم می چکد رنگ ق…
شمارهٔ ۶
دلم در نازکی باج از پر پروانه می گیرد بشوی از نرگس خود، سرمه آتش نگاهی را رخ آن گلعذار از بس که شاداب است، می ترسم که مو…
شمارهٔ ۷
گر دلم نالان شد از دست بتان، عیبش مکن کاوش ناحق، به فریاد آورد ناقوس را همچو شبنم، آب می گردم ز تاب عارضش تا ز گلبرگ لب …
شمارهٔ ۸
در بام فلک، ماه چه سان رنگ نبازد؟ کز پنجره زلف شده روی تو پیدا از جوش لطافت، نتوان یافت چه رنگی با آنکه شود رنگ گل از بو…
شمارهٔ ۹
دوران چگونه با تو کند هم پیاله ام؟ بلبل نخورده از قدح گل، شراب را
شمارهٔ ۱۰
ز گلها، سروها را دورمنشان ای چمن پرور که دایم شیشه ها را جا بود نزدیک ساغرها ز مروارید شبنم، تاکهای سبز پیراهن کنند آرای…