ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
کو دم گرمی که سوزد پنبه گوش مرا شور هشیاری چشاند مغز بیهوش مرا یاد ایامی که در دولتسرای می فروش افسری بود از سبوی می، سر…
شمارهٔ ۴۲
بوسه به پیغام داد و گشت پشیمان همت او را ببین و طالع ما را!
شمارهٔ ۴۳
چو رو دهد بر آن شوخ مست، رفتن ما بود چو شیشه می، خون ما به گردن ما به سان آینه کز نم به تیرگی افتد به آب گریه شد از کار،…
شمارهٔ ۴۴
شمع! بنشین ز طربخانه پروانه جدا ترک فانوس مکن،گور جدا، خانه جدا تا لب شیشه به صد بوسه نگردد ضامن لب ساغر نشود از لب جانا…
شمارهٔ ۴۵
آن زلف سیه دل سبکپا یک سر دارد، هزار سودا بی شمع رخت، نسیم گردید جلاد چراغ خانه ما تیغش که به ما سری ندارد آبی ست که بست…
شمارهٔ ۴۶
محتسب می افکند بیهوده در هنگامه سنگ زور می، خواهد شکستن شیشه نشکسته را کی به جانان می رسد آیینه در پاکیزگی؟ گر به آب خضر…
شمارهٔ ۴۷
از عکس لب لعلت، پیمانه شود پیدا وز سایه مژگانت، میخانه شود پیدا ابر کرم طفلان، بی فیض نمی ماند چون سنگ به بار آید، دیوان…
شمارهٔ ۴۸
می برد گل رویت، رنگ صد گلستان را می زند لب لعلت، راه صد بدخشان را شانه ای نمی باید، سرمه ای نمی شاید آن دو زلف پیچان را،…
شمارهٔ ۴۹
بس که آن وحشی غزالم سر به صحرا داده است می برد با خود چو مجنون هر طرف آهو مرا بوی عشقم زنده می دارد،وگرنه همچو گل می نما…
شمارهٔ ۵۰
کند چون دیده ما حفظ اشک خود، مکن عیبش جهان ویران شود گر واگذارد آب را دریا