ابیات برگزیده از غزلیات

از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۷۶۸

شعر

فهرست اشعار

می دود چون طفل بر زانوی آن گل پیرهن واگذارد گر عروس نوبهار، آیینه را

بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان می تواند سبز شد، هرجا نشانی بید را

از بس که دید رو، ز لب می پرست ما ساغر برون نرفت چو نرگس ز دست ما چون گل، حریف بستن دستار نیستیم دستار بسته ای مگر افتد ب…

از بس گل برگشتگی، در آب دارد طالعم ویرانی افزون می کند، تعمیر من ویرانه را

بهار افکنده در صحن چمن از سبزه قالی‌ها دمیده خفتگان باغ را برگ از نهالی‌ها سیه شد همچو مشقی، هر دو روی لاله گوشم ز بس در…

آن بلبل مستم که ز گلریزی افغان بر روی هوا طرح کنم باغ ارم را

به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلی گهی که مادر گیتی کند نوازش ما کسی که بزم نشین غم است، می داند که همچو شمع ز سوز دل اس…

بس که شد مرغ نگاهم بی گل رویت ضعیف برنمی تابد ز سستی تهمت پرواز را ساقیا ته جرعه ای در کاسه طنبور کن تا کند از پرده بیرو…

مرد خدا نمی شود، گرچه زن از کنار خود بر در مسجد افکند، طفل حرام زاده را

هر چند قطره کردیم، در جستجوی دریا چون آب کم نبردیم راهی به سوی دریا آن قطره ام که از سیل، پس ماند در بیابان بر خاک ره شد…

۷/۷۷