ابیات برگزیده از غزلیات

از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۷۶۸

شعر

فهرست اشعار

یافتم منزلگه وصل تو جای خویش را رهبر خود چون نسازم نقش پای خویش را؟

به مثل سازی خود گر دکان نچیده خدا چرا به صورت بی مثلت آفریده خدا؟ چو گشته چهره گشای تو ز آب و رنگ وجود هزار ناز ز هر جان…

روان کردم به کویش قاصدی از اشک و می ترسم کزین کودک نیاید تندرفتاری چو کاهل‌ها بیابان‌گردی شوق توام از بس که عادت شد بود …

چو باغ کاغذی این باغ آنچنان تنگ است که نیست چارحدش جای باغبان تنها به غیر آینه کآمد به سیر باغ رخت نرفته هیچ ظریفی به گل…

دوش که در بزم عشق، توبه زاهد شکست کرد سپند شراب، سبحه صددانه را

به سر گشودن خمهای می چو دست زدیم کسی نکرد چو پیمانه دستیاری ما تو غنچه گل و ماخار، اگر شوی هم بزم به عزتت چه زیان می رسد…

همچو راه کوچه زنجیر، در صحرای عشق هرقدم صدچاه غم در پیش و پس باشد مرا گر توانم همچو نی لب بر لب مطرب نهاد از لبش لب برند…

به غیر از عشق اگر آیین دیگر دلنشین می شد به ذوق سوختن می داشتم آیین هندو را

ساقی! بط می در قفس طاقچه حیف است این مرغ،بود بر سر زانوی تو زیبا

همچون سبوی خالی، پر سازم از هوایش در بزم او چو از دل بیرون کنم هوس را تا کی نهان بماند سرمستی ام،کزین می نکهت کند خبردار…

۸/۷۷