پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۹۰

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

می رود بر باد، خاکم از لگدکوب ستم
چون زمین افتاده ام در زیر پای آسمان
حیرتی دارد دلم کآخر چه سان گنجیده است
وسعت آباد ستم، در تنگنای آسمان

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید