ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۷۱
نمی گیرد قرار آن شوخ یک دم چون صبا در وی اگر کاشانه ای از خاک دامنگیر می سازم به یاد صورتش هر جا نگاهم بر زمین افتد تو گ…
شمارهٔ ۵۷۲
خوش آنکه موج زن وصل آن نگار شوم به رنگ آب، هم آغوش لاله زار شوم تو همچو رنگی و من همچو بو، که از تمکین به پرسشم ننهی پا،…
شمارهٔ ۵۷۳
در وفا، انکار آن شوخ ستمگر می کنم آنچه از بی رحمی اش گویند، باور می کنم چرخ می خندد ز روی شادمانی تا سحر شام غم چون گریه…
شمارهٔ ۵۷۴
یاد ایامی که ما هم دستگاهی داشتیم بهر پای انداز جانان، اشک و آهی داشتیم در نشاط آباد قسمت، از صف مینا و جام بهر دفع غم، …
شمارهٔ ۵۷۵
کار اگر چنین باشد، مزد کار ما معلوم نزد کارفرمایان، اعتبار ما معلوم بخت ما نمی داند، غیر واژگون سازی با چنین مددکاری، کا…
شمارهٔ ۵۷۶
طرب گل کرده از هر شاخ و گل چیدن نمی دانم پریشان بلبلم، جز گلستان دیدن نمی دانم به دستم گر دهد آن نازنین، گیسوی مشکین را …
شمارهٔ ۵۷۷
چه سان منزل شناس راه دل باشم، که از سستی کنم گر سعی پیش افتادن از خود، بر قفا افتم
شمارهٔ ۵۷۸
بس که در راه طلب، سرگشتگی آمد به پیش سایه پا پس می کشد از محنت همراهی ام
شمارهٔ ۵۷۹
تسلی بخش طفلان نیست جز نزدیکی مادر نباشد عیب، دور از مردمک، بیتابی اشکم
شمارهٔ ۵۸۰
در عزای کوهکن از بس که بر هم خورده اند کوهها بر سینه می کوبند دایم سنگ هم