ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۶۱
ز تاب آتش نظاره ات چو آب شوم ز بس هوای تو دارد دلم، حباب شوم کجاست طالع آنم که درسواری ناز ز پای بوس تو همچشم با رکاب شو…
شمارهٔ ۵۶۲
همچو نرگس در چمن گر میگسار افتاده ام جام را ناداده از کف، در خمار افتاده ام از دل صافی درین غمخانه زنگارگون شاهد اندوه ر…
شمارهٔ ۵۶۳
غم و اندوه که پیمانه ده داغ دلند نگذارند که در میکده تنها باشم من و ابر مژه، کز بارش نیسانی او هر کجا پای نهم، بر لب دری…
شمارهٔ ۵۶۴
هرگز نمی گیرد کسی جز درد، بازوی مرا در کنج تنهایی، زغم، چون دست بر رو می زنم
شمارهٔ ۵۶۵
قبای عافیت در بر ندارم کلاه دلخوشی بر سر ندارم صراحی قسمتم درخواب کردن چو بالین یافتم، بستر ندارم ندیدم هیچ گه یاری ز کو…
شمارهٔ ۵۶۶
سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ آفتاب آید چو پایین، من به بالا می روم کس نمی پوشد بجز دود دلم رخت عزا همچو شمع ان…
شمارهٔ ۵۶۷
از بس ز پا فتاده ایام پیری ام ناید ز صد جوان، سر مو دستگیری ام آزاده ام مخوان، که ز ملک عدم، قضا آورده در وجود به طرز اس…
شمارهٔ ۵۶۸
برآرد اشکها رنگ کبوترهای صحرایی چو آب آید به چشم از یاد آن چاه زنخدانم
شمارهٔ ۵۶۹
بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا داشت حکم میزبان، گر میهمانی داشتیم چرخ دون همت، به هفتاد و دو تن آبی نداد ما تن تنها، …
شمارهٔ ۵۷۰
جز من که داده مادر دهرم ز غصه شیر کس پرورش نیافته هرگز به دوش غم