ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
گر خورد در فوت ما آن گل تاسف، دور نیست می گزد در ماتم پروانه شمع انگشت خود
شمارهٔ ۳۰۲
گل ما را به آب غم سرشتند مجو شادی ز خاک این غم آباد نمی دانم چه دید از سرنوشتم که می گرید قلم در دست استاد
شمارهٔ ۳۰۳
سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد فریاد بلبلان به خروشم نمی رسد در کوچه باغ شوق ز بس تند می دوم آواز پای خویش به گوشم نمی ر…
شمارهٔ ۳۰۴
مشو ملول که ساغر ز دست خواهد شد نصیب و قسمت ما آنچه هست خواهد شد به قصد صنع خدا چون به خود نظاره کند خداپرست نشد، خودپرس…
شمارهٔ ۳۰۵
بس که برهم خورد بزم دلخوشی از رفتنت صاف می از درد مینا، خاک بر سر می کند
شمارهٔ ۳۰۶
نیم آیینه وش از پشت و روی کار خود آگه نمی دانم چه سان با آن دو رویم کار یکسو شد
شمارهٔ ۳۰۷
آرام نگیرد نفسی بر مژه ام اشک کودک چو رود بر سر دیوار، بترسد در گوشه این کلبه، خرابی شده پنهان روزی که برآید، در و دیوار…
شمارهٔ ۳۰۸
عاشقان چون نیت کوچ سحرگاهی کنند خیمه های آه را در نصف شب راهی کنند
شمارهٔ ۳۰۹
فرهاد تیشه بر سرِ غمپیشه میزند عاشق چنین به جانبِ خود تیشه میزند ساغر به ذوق آنکه شود همچو پیر جام دست طلب به دامن هر…
شمارهٔ ۳۱۰
چرخ با من می ستیزد، طالع از من می گریزد صبح محشر برنخیزد بختم از بس خواب دارد