ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
زان گل نشان نداد، صبا را چه می شود سرگشته ایم، راهنما را چه می شود ما در گشودن مژه خویش عاجزیم خود واکنی تو بند قبا را چ…
شمارهٔ ۲۸۲
خسرو بی رحم را بنگر که با اظهار عدل صد بیابان کوه غم را سر به یک فرهاد داد
شمارهٔ ۲۸۳
خواستم بی تو کنم بر گل خورشید نگاه کودک اشک به من دست و گریبان افتاد
شمارهٔ ۲۸۴
به دور میکده باید شراب چندان ریخت که لای خم، ره آمد شد عسس بندد! چه سان مویز نگردم به غورگی، که فلک کمر به چیدن انگور نی…
شمارهٔ ۲۸۵
ساز و برگ زندگی، غیر از شراب ناب نیست عمر چون کم شد، قدح بسیار می باید کشید
شمارهٔ ۲۸۶
هرکس به رخت نظر ندارد از باغ طرب، خبر ندارد پیوسته به روز زلف یاریم هرگز شب ما سحر ندارد
شمارهٔ ۲۸۷
کارم ز نارسیدن کشتی به جان رسید تا ناخدا رسد، به خدا می توان رسید دلسرد این چمن نشود از چه تیره بخت؟ تا داغ لاله گرم کند…
شمارهٔ ۲۸۸
امشب ز نغمه سنجان، دمساز ما کسی نیست با ما مگر دمی چند، مرغ سحر برآرد
شمارهٔ ۲۸۹
دیگران از فیض، مردم را به خود سازند رام همچو باران هر که فیضی بیند از ما می رمد گر به یاد بخت ما، ساقی کند ساز طرب نقل م…
شمارهٔ ۲۹۰
ز نهال قسمت ما، گل عیش چون زند سر؟ که خزان رسید و بویی ز بهار ما نیامد