ابیات برگزیده از غزلیات

از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۷۶۸

شعر

فهرست اشعار

گل به غارت می رود،کو بلبلی کآید به باغ دشنه از سوسن بگیرد، بر تن گلچین زند

من خمارآلود و ساقی گرم استغنای حسن می رسد جان بر لبم تا می به ساغر می کند

چه غم کودکان را زاندوه مادر؟ چو مینا کند گریه، ساغر بخندد

گفتی که نعش ما را، کس پیش و پس نباشد روزی که ما نباشیم، گو هیچ کس نباشد ما خانه زاد دامیم، باید ز بعد مردن تابوت ما اسیر…

شادی بی غم مجوی، زان که طرب ساز دهر خنده به ساغر چو داد، گریه به مینا دهد

نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را ماند دلم با زلف او تار به سنبل بسته را ماند ازو رنگی ندارم، گر به او صد بار می پیچم تنم…

از خرامش سبزه گلبرگ نهال اندام شد وز نگاهش لاله همچشم گل بادام شد آن بت رم کرده را از بس که گفتم رام شو چون برهمن عاقبت …

نچسبید بر دامنت طفل اشکم چه گویم به او، دست و پایی ندارد

بجز صبر کز نام او تلخ شد لب مریض محبت دوایی ندارد

دسته دسته بی سبب اشکم به دامن می رود خوشه از کشتم به پای خود به خرمن میرود

۲۸/۷۷