ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
تن ز بسیاری تردامنی ام خاک نشد خاک ناپاک شد و طینت من پاک نشد بس که آتش به سرم ریخت خیال تو چو شمع اشکها ریخت ز چشمم، مژ…
شمارهٔ ۳۱۲
آمد بهار و موسم گلگشت باغ شد گلبن برای اهل طرب چلچراغ شد سر از دریچه کرد برون آن بهار حسن هر کوچه از نسیم رخش کوچه باغ ش…
شمارهٔ ۳۱۳
لبش در باغ، رنگ آمیز گلهای تبسم شد شکفتن گو به خجلت از دهان غنچه برگردد نمی آید ز یوسف، جستجوی پیرکنعانی پسر آن مهر کی د…
شمارهٔ ۳۱۴
گل به زر شاد و پریشانی عالم بر بید نزند از چه درین باغ، جنون بر سر بید؟ تا توان یافت که آزاده این گلشن کیست بر هر نخل عی…
شمارهٔ ۳۱۵
کندن دل زان جوان، آسایش این پیر شد از کشش یابد خلاصی، چون کمان بی تیر شد
شمارهٔ ۳۱۶
رنگ از رخم دمی نگشاید نقاب زرد از روی من به جوی خزان رفته آب زرد
شمارهٔ ۳۱۷
چند گویی در وجود دختر رز عیب نیست عیب او این بس، که غم را از دل ما می برد!
شمارهٔ ۳۱۸
گر دهدم باغبان، یک گل ازین نه چمن رنگ جدا، بو جدا، برگ جدا میدهد فیض خداداد نظم، گشت به طغرا نصیب کس نتواند گرفت، آنچه …
شمارهٔ ۳۱۹
ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من ندانستم کزان طفل این قدرها کار می آید بدین حسن بهار افشان، چو رو در بوستان آری به …
شمارهٔ ۳۲۰
گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس آتش باده شود دود و ز روزن برود تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟ بگذارید که این طفل …