ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
مرگ، مفلس را ز عمر جاودانی بهتراست مردن بی خانمان، از زندگانی بهتر است بینوایان را شب تاریک در محنت سرا بر زمین شمع از چ…
شمارهٔ ۱۴۲
لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب است چون شیشه، مرا خانه تن وقف شراب است بی گل، نفسی بلبل ما زنده نماند در فصل خزان، زنده به…
شمارهٔ ۱۴۳
گل ندارد تاب دست انداز باد مهرگان تا خزان آمد، دکان حسن را برچیده است تا نباشی، یک قدم نتوان برون رفتن به سیر بی تو، دل …
شمارهٔ ۱۴۴
سرتاسر دهر، جز خدا کیست عالم همه اوست، ماسوا کیست فتوی ده می، هوای ابر است تعلیم کننده هوا کیست ساقی، تو بگو معلمانه در …
شمارهٔ ۱۴۵
سهل باشد همت ساقی، گر از مینا گذشت همچو کشتی می توان لب تشنه از دریا گذشت می دهد امروز دورانش به یاد حادثات آنچه خواهد آ…
شمارهٔ ۱۴۶
چو گردباد، دلم رهنمای خود نشناخت ازین جریده روی مدعای خود نشناخت شناخت طرز کرم را کسی که چون دریا کفی به خیر گشود و گدای…
شمارهٔ ۱۴۷
هر دل که ازان نگار خالی ست باغی ست که از بهار خالی ست از کودک اشک می شود پر هرجا ز توام کنار خالی ست با اینهمه ریشه کاری…
شمارهٔ ۱۴۸
هر گل این بوستان، روی نگاری بوده است هر پریشان سنبل او، زلف یاری بوده است لاله کز بویش دل زاهد به مستی می کشد زان بود می…
شمارهٔ ۱۴۹
ره به درمان ندهم، راهنما آگاه است نکنم بیخودی از درد، خدا آگاه است می توان عکس نگه درگل رخسارش دید نیست آیینه بدین آب، ص…
شمارهٔ ۱۵۰
ساقی دوران عبث چیده ست نه مینا قطار گر قدح این است، در صد بزم یک مینا بس است