ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
ناله ها در بحر و بر دارد غریب کام خشک و چشم تر دارد غریب تا کند پرواز، رو بر شهر خود آرزوی بال و پر دارد غریب سیر غربت، …
شمارهٔ ۱۳۲
دارم از سرچشمه، رو در دشت حیرانی چو آب گاه شهری می شوم، گاهی بیابانی چو آب قمریان همدوش سرو و بلبلان دمساز گل من ندیدم ز…
شمارهٔ ۱۳۳
پر شده پیمانه ام، ظرف ندارد اجل ورنه ز من می گرفت، در عوض جان، شراب گر ز دو چشمت به هم،عشوه رسد، دور نیست زان که به هم م…
شمارهٔ ۱۳۴
قدم بیرون منه از عالم آب درین دریا، فروکش کن چو گرداب بسی فیض است در شب زنده داری مده چشم قدح را فرصت خواب دلم سوراخها د…
شمارهٔ ۱۳۵
ای شب زلف تو روشنتر ز موی آفتاب پشت پای سایه ات بهتر ز روی آفتاب گر ببیند آب و تاب چشمه حسن ترا می خورد بر سنگ بیتابی، س…
شمارهٔ ۱۳۶
لبریز جدایی کندش ساقی دوران هرچند شود شیشه به پیمانه مصاحب
شمارهٔ ۱۳۷
همچو شبنم با گل و سوسن مخواب شب نشینی کن درین گلشن مخواب ای که از تاریکی دل چون شبی گر هوس داری دل روشن، مخواب فوج اختر،…
شمارهٔ ۱۳۸
من و آن سرو که در جلوه گهش می بارد پاک بینی ز هوا، صاف نگاهی از آب
شمارهٔ ۱۳۹
نمی سازد به طبع من شراب عافیت هرگز اگر بدمستیی واقع شود، با من بساز امشب
شمارهٔ ۱۴۰
چو طفل غنچه اگر می خورد سبوی شراب نمی توان ز لب او شنید بوی شراب دل و دماغ من از کشور عدم به وجود یکی به بوی گل آمد، یکی…