ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
موج را گشت صبا سلسله جنبان در آب که شود با خس من دست و گریبان در آب مردم چشم ترم را ز خیال تو چه سود؟ گل نیاید به کف از …
شمارهٔ ۱۲۲
یک دوست در ایران نماند از بهر این غربت زده اکنون ز هندستان رود اشکم به ایران بی سبب
شمارهٔ ۱۲۳
تا نشستن، ده خطر گل می کند در میکده چون سبو استاده باید خورد از خمها شراب
شمارهٔ ۱۲۴
هرگز ندیده سایه جانانه آفتاب با آنکه محرم است به هر خانه آفتاب در آرزوی صبح بناگوش ماه من خواهد ز چرخ، طالع دردانه آفتاب…
شمارهٔ ۱۲۵
بر یاد رخش چون رود از دیده من آب صد باغ توان داد به یک چشم زدن آب آب از مژه رو کرد به من، آه چه سازم گر وانشود همچو حباب…
شمارهٔ ۱۲۶
غم از دل می برد آواز مطرب رگ شادی ست تار ساز مطرب کند منقار بلبل عشقبازی به مضراب نواپرداز مطرب به «یاحی» زنده سازد مرده…
شمارهٔ ۱۲۷
امشب من و چشم قدح و دیدن مهتاب مینا و سر گریه ز خندیدن مهتاب تردستی ساقی نرسیده ست به جایی کامشب نکند خواهش گل چیدن مهتا…
شمارهٔ ۱۲۸
وقت ساغر زدن، به فتوی ما روز ابر است یا شب مهتاب ما چو آب از پی چمن ندویم سیرگاه خودیم چون گرداب
شمارهٔ ۱۲۹
تعبیه کرده ست چرخ، در دل من اضطراب ریخته این کوزه گر، در گل من اضطراب
شمارهٔ ۱۳۰
غیر افسردگی از زینت دنیا مطلب گرمی جامه پشمینه ز دیبا مطلب نیست با وسوسه داران تعلق آرام تن آسوده ز طوفانی دریا مطلب