ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
ای گل، همه تن لب شده در وصف بهاری یک بار نگفتی که درین باغ خزان هست مانده هوس نان به دل آدم آبی جایی که غم آب نباشد، غم …
شمارهٔ ۱۶۲
چون نریزد غم شراب تلخکامی در قدح؟ باده شیرین، پسند طبع این می خواره نیست
شمارهٔ ۱۶۳
رنگم از چهره به ذوق لب بام تو پرید حیف و صد حیف که بالش تهی از مکتوب است
شمارهٔ ۱۶۴
آخر شدن حسن بتان، اول داغ است پیدا شدن شام، دم صبح چراغ است
شمارهٔ ۱۶۵
ای حسن تو سرچشمه غوغای قیامت جویای وصالت، چمن آرای قیامت امروزم اگر دامن وصلت ندهد دست دست من و دامان تو فردای قیامت آیی…
شمارهٔ ۱۶۶
به مردم قرض دادن بینوایی ست ز مردم حق طلب کردن گدایی ست
شمارهٔ ۱۶۷
چو طبع داد خدا، گومده به ما فرزند دو بیت خوب، به از صدهزار فرزند است
شمارهٔ ۱۶۸
اشک، گستاخانه با این چشم خون پالا نشست خویش را گم می کند چون قطره با دریا نشست
شمارهٔ ۱۶۹
بس که از بارش اشکم در و دیوار نماند جغد غم نوحه کنان گفت که ویرانه کجاست
شمارهٔ ۱۷۰
بی زلف سیه، دلبری از خال نیاید اسباب جگرداری دزدان، شب تار است