ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
دیدم به جانبش، ز حیا روی خود گرفت راه نگه به نرگس جادوی خود گرفت سررشته دار شغل پریشانی ام شمرد دست مرا چو در خم گیسوی خ…
شمارهٔ ۱۸۲
نیست از دست نکویانم زبان و دل یکی دل به فکر دیگری، لب در سراغ دیگری ست همچو فانوسم، ز خود چیزی ندارم دربساط روشنی در کلب…
شمارهٔ ۱۸۳
از من بیمار حسرت، برگ آسایش مجوی کز گل آزار، نقش بسترم آسوده نیست همچو شمع بزم، سرتاپا نیاسودم شبی پا اگر آسوده می گردد،…
شمارهٔ ۱۸۴
روز حساب را شب زلفت علامت است زلف تو آن شبی ست که روزش قیامت است
شمارهٔ ۱۸۵
غزل عاشقانه باید گفت بیت باب ترانه باید گفت تیر نازش خطا نمی داند همه جا را نشانه باید گفت
شمارهٔ ۱۸۶
گفت می آیم گرت جان بر لب آید ز انتظار جان به نزدیک لب آمد، گر بیاید دور نیست
شمارهٔ ۱۸۷
چین پیشانی ارباب غم از شادی ماست صد گره در دل زنجیر ز آزادی ماست ما چو گل، دست در آغوش خرابی داریم خارخار عبثی در دل آبا…
شمارهٔ ۱۸۸
زلف تو، موج بحر پریشانی من است آیینه، درد ساغر حیرانی من است
شمارهٔ ۱۸۹
طغرا در آخر غزل آورد مطلعی کاین گوشوار طرز سخندانی من است معمار عشق، زنده به ویرانی من است غم، تازه رو ز دیدن پیشانی من …
شمارهٔ ۱۹۰
از وعده وصل تو وفا را خبری نیست مردیم ز هجران و قضا را خبری نیست راه غم جانان به ره مرگ شبیه است طی می شود این جاده و ما…