غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱
باز آمدی ای بخت همایون به سعادت چون جان گرامی، به بدن، روز اعادت از غمزه، سنان داری و در زیر لبان، قند چون است به قصد آم…
غزل شمارهٔ ۳۲
در سرم زلف تو، سودا انداخت کار من زلف تو در پا انداخت ماند یک قطره خون، از دل ما دیده، آن نیز به دریا انداخت تن بی جان م…
غزل شمارهٔ ۳۳
به آستین ملالم مران، که من به ارادت نهادهام سر طاعت، به آستان عبادت به کشتگان رهت، برگذر، به رسم زیارت به خستگان غمت، د…
غزل شمارهٔ ۳۴
خوشا! دلی که گرفتار زلف دلبند است دلی است فارغ و آزاد، کو درین بند است به تیر غمزه، مرا صید کرد و میدانم که هیچ صید بدی…
غزل شمارهٔ ۳۵
مرا ز هر دو جهان، حضرت تو، مقصود است که حضرتت به حقیقت، مقام محمود است دریچه نظر و رهگذار خاطر من جز از خیال تو، بر هرچه…
غزل شمارهٔ ۳۶
هرکه از خود خبری دارد، از او بیخبر است عشق جایی نبرد، پی که ز هستی اثر است مرد هشیار منم، کم خبر از عالم نیست وین کسی د…
غزل شمارهٔ ۳۷
ترکم، عرب مثال، چنگ بر عذار بست مردانه، روی بست و دل عاشقان، شکست ای صبر، چون رکاب زمانی بدار پای کان شهسوار ترک، عنان م…
غزل شمارهٔ ۳۸
من خراباتیم و باده پرست در خرابات مغان، عاشق و مست گوش، بر زمزمه قول بلی هوش، غارت زده جام الست میکشندم چون سبو، دوش به…
غزل شمارهٔ ۳۹
غمزه بیمار یار، از ناتوانی خوشترست قامتش را در طبیعت، اعتدالی دیگر است چشم بیمار تو در خواب است و ابرو بر سرش ای خوشا، ب…
غزل شمارهٔ ۴۰
دلی چو زلف تو سر تا به پای، جمله شکست ز سر برآمده، در پا فتاده، رفته ز دست ز من برید و به زلفت بریدهات پیوست به پای خوی…