غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۱
گر بدین شیوه کند، چشم تو مردم را مست نتوان گفت، که در دور تو، هشیاری هست خوردم از دست تو جامی، که جهان جرعه اوست هرکه زی…
غزل شمارهٔ ۴۲
ای دل شوریده جان، نیست شو از هر چه هست کز پی تاراج دل، عشق برآورد دست منکر صورت نشد، عارف معنی شناس راه به معنی نبرد عاش…
غزل شمارهٔ ۴۳
تا بر نخیزی، از سر دنیا و هر چه هست با یار خویشتن، نتوانی دمی، نشست امشب، چه فتنه بود که انگیخت چشم او کاهل صلاح و گوشه …
غزل شمارهٔ ۴۴
از کوی مغان، نیم شبی، ناله نی، خاست زاهد به خرابات مغان آمد و می، خواست ما پیرو آن راهروانیم، که ما را چون نی بنماید، ب…
غزل شمارهٔ ۴۵
بیا که بی لب لعل تو، کار من، خام است ز عکس روی تو، آتش فتاده در جام است مرا که چشم تو بخت است و بخت، در خواب است مرا که …
غزل شمارهٔ ۴۶
تا بدیدم حلقه زلف تو، روز من، شب است تا ببوسیدم سر کوی تو، جانم بر لب است یا رب! آن ابرو، چه محرابی است کز سودای او؟ در …
غزل شمارهٔ ۴۷
از بار فراق تو مرا، کار خراب است دریاب، که کار من از این بار، خراب است پرسید، که حال دل بیمار تو چون است؟ چون است مپرسید…
غزل شمارهٔ ۴۸
عاشقان را از جمالش، روز بازار امشب است لیلة القدری که میگویند پندار امشب است حلقهها، بین بسته، جانها، گرد رخسارش چو زل…
غزل شمارهٔ ۴۹
تا به هوای تو دل، از سر جان، برنخاست از دل بیطاقتم، بار گران ، برنخاست عشق تو تا جان و دل، خواست، که یغما کند تا جگرم خ…
غزل شمارهٔ ۵۰
شب فراق، چو زلفت اگر چه تاریک است امیدوارم از آن رو، که صبح، نزدیک است به خفتگان، خبری میدهد، خروش خروس ز هاتف دگرست، آ…