غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۴۱
هر دم به تیز غمزه دلم را چه میزنی؟ خود را گذاشتم به تو خود در دل منی بر هم زند ابرو و چشم تو وقت من خود وقت کیست آنکه ت…
غزل شمارهٔ ۳۴۲
مسکین دل من گم شد و کردم طلب وی بردم به کمانخانه ابروی تواش پی خامند کسانی که به داغت نرسیدند من سوخته آن که به من کی رس…
غزل شمارهٔ ۳۴۳
ماییم به کوی یار دلجوی دیوانه زلف آن پری روی ما راست بتی که تنگ خوی است ماییم و دلی گرفته آن خوی چون در دل و چشم ماست جا…
غزل شمارهٔ ۳۴۴
از چنگ فراقم نفسی نیست رهایی هر روز کشم بار عزیزی، به جدایی خون کرد دلم را غم یک روز فراقش خوش باش هنوز ای دل سرگشته کجا…
غزل شمارهٔ ۳۴۵
تا سواد شب نقاب صبح صادق کردهای روز را در دامن مشکین شب پروردهای ای بسا شبها که با مهرت به روز آوردهام تا تو بر رغم د…
غزل شمارهٔ ۳۴۶
لعل را بر آفتاب حسن گویا کردهای ز آفتاب حسن خود، یک ذره پیدا کردهای قفل یاقوت از در درج دهن بگشودهای گوهر پاکیزه خویش…
غزل شمارهٔ ۳۴۷
ای نور دیده باز گو جرمی که از ما دیدهای تا بیگناه از ما چرا چون بخت بر گردیدهای؟ ای کاش دشمن بودمی نی دوست چون بر زعم…
غزل شمارهٔ ۳۴۸
در خیل تو گشتیم، بسی از همه بابی کردیم سوال و نشنیدیم جوابی خوردیم بسی خون و ندیدیم کسی را جز دیده که ما را مددی کرد به …
غزل شمارهٔ ۳۴۹
جان ندارد بی لب شیرین جانان لذتی بی عزیزان نیست عمر نازنین را لذتی بر سر من کس نمیآید به پرسش جز خیال جز خیالش کس ندارد…
غزل شمارهٔ ۳۵۰
خنک صبا که ز زلفش، خلاص یافت بچستی صبا فدای تو بادم، برو که نیک بجستی غلام قامت آن لعبتم که سرو سهی را شکست قد بلندش، به…