غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۴۱
لطف جانبخش تو جانم ز عدم باز آورد دل آزرده ما را به کرم باز آورد خاک آن پیک مبارک دم صاحب قدمم که دلم هم به دم و هم به ق…
غزل شمارهٔ ۱۴۲
باد سحر از کوی تو بویی به من آورد جانهاش فدا باد! که جان را به تن آورد دلهای ز خود رفته ما را که غمت داشت آمد سحری بوی ت…
غزل شمارهٔ ۱۴۳
جز نقش صورتت دل، نقشی نمیپذیرد تو جان نازنینی و ز جان نمیگزیرد ما غرق آب و زاهد، دم میزند ز آتش گو: دم مزن که این دم …
غزل شمارهٔ ۱۴۴
گرچه در عهد تو عاشق به جفا میمیرد لله الحمد که بر عهد وفا میمیرد هر که میرد به حقیقت بود آن کشته دوست سخن است اینکه به…
غزل شمارهٔ ۱۴۵
دل برد دلبر و در دام بلاش اندازد دل ما برد، ندانم به کجاش اندازد هرکجا مرغ دلی بال گشاید، فی الحال به کمان مهره ابرو ز ه…
غزل شمارهٔ ۱۴۶
گر وقت سحر، بادی از کوی تو برخیزد هر جا که دلی باشد در دامنش آویزد آن شعله که دل سوزد، از مهر تو افروزد وان باد که جان ب…
غزل شمارهٔ ۱۴۷
آخر این درد دل من به دوایی برسد عاقبت ناله شبگیر بجایی برسد آخر این سینه دلگیر غم آباد مرا روزی از روزنه غیب صفایی برسد …
غزل شمارهٔ ۱۴۸
گل فردوس چه باشد که به روی تو رسد یا نسیمش که به خاک سر کوی تو رسد از خط سبز تو در آتشم ای آب حیات! رشکم آید که خضر بر ل…
غزل شمارهٔ ۱۴۹
جانم رسید از غم به جان، گویی به جانان کی رسد؟ وز حد گذشت وین سر گذشت، آخر به پایان کی رسد؟ حالم صبا گر بشنود، حالی رسول …
غزل شمارهٔ ۱۵۰
دلی که شیفته یار دلربا باشد همیشه زار و پریشان و مبتلا باشد بلی عجب نبود گر بود پریشان حال گدا که در طلب وصل پادشا باشد …