غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۳۱
نه قاصدی که پیامی، به نزد یار برد نه محرمی، که سلامی بدان دیار، برد چو باد راهروی صبح خیز میخواهم که ناله سحر به گوش یا…
غزل شمارهٔ ۱۳۲
کیست که قصهٔ مرا پیش نگار من برد؟ باد به گوش او مگر ناله زار من برد نامه نوشتهام بسی نیست کبوتری چرا؟ کو بر من بیاید و …
غزل شمارهٔ ۱۳۳
چشمت به خواب چشم مرا خواب میبرد زلفت به تاب جان مرا تاب میبرد من غرقه خجالت اشکم که پیش خلق چندان همی بود که مرا آب می…
غزل شمارهٔ ۱۳۴
ز کویش نسیم صبا بوی برد به بویش دلم پی بدان کوی برد دل از چنبر زلف او چون جهد؟ که باد سحر جان به یک سوی برد خیال کنارش …
غزل شمارهٔ ۱۳۵
خاک آن بادم که از خاک درت بویی برد گَرد آن خاکم که باد از کوی مهرویی برد از هواداری به جان جویم نسیم صبح را تا سلامی از …
غزل شمارهٔ ۱۳۶
یارم به وفا وعده بسی داد و جفا کرد هر وعده که آنم به جفا داد، وفا کرد مهر تو بر آیینه دل پرتوی انداخت ماننده ماه نوم انگ…
غزل شمارهٔ ۱۳۷
آخرت روزی ز سلمان یاد میبایست کرد خاطر غمگین او را شاد میبایست کرد عهدها کردی که آخر هیچ بنیادی نداشت روز اول کار بر ب…
غزل شمارهٔ ۱۳۸
سحرگه بلبلی آواز میکرد همی نالید و با گل راز میکرد نیاز خویش با معشوقه میگفت نیازش میشنید و ناز میکرد به هر آهی که …
غزل شمارهٔ ۱۳۹
عذارت خط به بخت ما درآورد سیه بختی است ما را ما درآورد عذرات بود بر حسن تو شاهد جمالت رفت و خطی دیگر آورد چو زلفت پای در…
غزل شمارهٔ ۱۴۰
ناتوان چشم توام گرچه به زنهار آورد ناتوان دردسری بر سر بیمار آورد چشم مخمور تو را یک نظر از گوشه خویش مست و سودا زدهام …