رباعیات
از مجموعه اشعار صفی علیشاه در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
آنانکه بمعرفت مسلم بودند در علم و فطن وحید عالم بودند سر رشته به دست هیچکس نامد و خود در کار جهان چو رشته در هم بودند
شمارهٔ ۴۲
آنانکه براه عقل و برهان رفتند و آنان که برسم علم و ایمان رفتند آگاه نگشتند ز اسرار وجود حیران بجهان شدند و حیران رفتند
شمارهٔ ۴۳
گر کار جهان به میل ما ساز نشد ور باب مرادمان به رخ باز نشد تسلیم شویم و ترک تدبیر کنیم تدبیر ندارد آنچه ز آغاز نشد
شمارهٔ ۴۴
یارب غلطم فزون ز مقدار بود روزم سیه از خطای بسیار بود با اینمهه نیست افتخارم بکسی فخرم همه بر خدای غفار بود
شمارهٔ ۴۵
کس خاطر من بیارئی شاد نکرد وز بند غمم زمانی آزاد نکرد اظهار شکستگی نکردم بکسی کو داد اگر نکرد بیداد نکرد
شمارهٔ ۴۶
یارب چو من ار گناهکاری باشد غفران ترا در انتظاری باشد عفوت ز پی گناهکاران گردد چون یار که در سراغ یاری باشد
شمارهٔ ۴۷
ای آنکه بجز تو هرگزم یار نبود در شدت و محنتم نگهدار نبود در مهلکهها که بسته بد راه نجات افتادم و جز توأم مدد کار نبود
شمارهٔ ۴۸
ای آنکه بجز تو یار و همراز نبود روزی که مرا معین و دمساز نبود وقتی نه چنین بود که بر من هرگز جز باب عنایتت دری باز نبود
شمارهٔ ۴۹
یارب همه عالم به پناهی نازند بر مال و زر و مکنت و جاهی نازند رندان گدای تو ننازند بهیچ نازند اگر بچون تو شاهی نازند
شمارهٔ ۵۰
ای آنکه دل شکسته جای تو بود عالم همه پرتو لقای تو بود گویند که نفی غیر اثبات حق است نفی که کنم که او سوای تو بود