رباعیات
از مجموعه اشعار صفی علیشاه در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
حاشا که کسی شراب را فاش خورَد با مَردُمِ ژاژخایِ فحاش خورَد مِیْ آنکه بکج طبعی و پرخاش خورَد آدم نَبُوَد سگی بُوَد لاش خ…
شمارهٔ ۶۲
عاقل می پخته را به خامی نخورد مقسوم خواص پیش عامی نخورد می خوردن فاش و بد بود شرب یهود این لقمه کسی باین حرامی نخورد
شمارهٔ ۶۳
امید مراست ز آفرینندهیِ خود کو عفو کند جرائم بندهیِ خود زیبندهیِ او عطاست، وَز بنده خطا هر کس کند آنچه هست زیبندهیِ …
شمارهٔ ۶۴
گویند گناه چونکه پیوسته شود بر حق در بازگشت ما بسته شود روزی صد اگر که توبه بشکسته شود حق این نشود که از عطا خسته شود
شمارهٔ ۶۵
ای لطف تو از حوادث دهر ملاذ باب کرمت رفتنهیِ خلق معاذ از حکم تو هست کار عالم بنظام وز امر تو هست امر وحدت بنفاذ
شمارهٔ ۶۶
نیکی کنی ار بخلق منت مگذار بینی اگر از کسی بدی سهل شمار آور بنظر که چشم نیکی ز خدای میداری و هم بدی و هم بد کردار
شمارهٔ ۶۷
ای نار خدای پاک و بیمثل و نظیر افتاده سرم زبار عصیان برزیر جرمم تو بجمع رحمت خویش ببخش دستم تو بدست قدرت خویش بگیر
شمارهٔ ۶۸
گرباده خوری با صنمی زیبا خور یا با مردی قوی دلی دانا خور گر نیست ترا رفیق و یاری همدم می هیچ مخور و گر خوری تنها خور
شمارهٔ ۶۹
می را بیقین بدست انجام مخور ور زانکه خوری بجهد و ابرام مخور با مردم رذل و بله و بد نام مخور پیوسته مخور عیان مخور خام مخ…
شمارهٔ ۷۰
یارب نشود بلاکشی محرم هجر عشق ار چه کشد و لیک داد از غم هجر پروانه به شعله داد تن را به فراق او را دَمِ وصل کشت و ما را …