رباعیات
از مجموعه اشعار صفی علیشاه در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱
در خانه و شهر و خلوت و انجمنش میجویم و نیست در میان جز سخنش هر جا سخنی است میدهم دل که مگر پی از سخنی برم بسر دهنش
شمارهٔ ۸۲
شئیی بنظر نمایدت تا ناقص جان تو نگشته از تعین خالص اشیاء همه را بچشم توحید ببین پس باش بر ارباب بصیرت شاخص
شمارهٔ ۸۳
ای ذات تو بر جمیع ذرات مفیض ظل کرمت کشیده بر اوج و حضیض دانست کسی که کارساز همه کیست یکجا بتو کرد کار خود را تفویض
شمارهٔ ۸۴
یارب من اگرچه رفت عمرم به غلط پاداش غلط هم از چه قهر است و سخط دانی تو و لیک هم گمانم به تو چیست آن کن که گمان بنده بر …
شمارهٔ ۸۵
گر راه روی تجاوز از خط صراط حاشا که بتفریط کنی یا افراط توحید ره است و شرک اضافات طریق ره صاف شد ار اضافهات شد اسقاط
شمارهٔ ۸۶
لفظی که نباشد آگه از وی لافظ بود آنکه به قصه بافت بر هم واعظ میداشت به معنی ار حدیثی محفوظ به زانکه بود بر این خبرها حا…
شمارهٔ ۸۷
ای کون و مکان ز خوان جودت محفوظ در ظل عنایت تو اشیاء محفوظ با عین تو کی بود عیانی معلوم با بود تو کی شود وجودی ملحوظ
شمارهٔ ۸۸
گر میری و مرتراست اقلیم وسیع ور صاحب مکنتی و اورنگ رفیع ارزان بتو باد هر چه داری که صفی بی این همه در دو کون شاه است و ش…
شمارهٔ ۸۹
گر حق طلبی بحق خود شو قانع حق همه کس ز حق رسد بیمانع از حق خود ار زیاد خواهی ندهند پیمانه بود دست و عطای صانع
شمارهٔ ۹۰
باشد گرت از وجود درویش سراغ آن نیست که نیستش ز کونین فراغ در شهر فناست مجمع اهل فنا زان جمع بُوَد صفیعلی چشم و چراغ