رباعیات

از مجموعه اشعار صفی علیشاه در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۲۸

شعر

فهرست اشعار

ای آنکه به هر غمی توئی یار و مغیث نالم به تو از وساوس نفس خبیث گوش دل من به نطق خود کن شنوا تا نشنوم از غیر تو یک بار حد…

یک نکته بگویمت به تحقیق بسنج گر عاقل و کاملی مرنجان و مرنج رنجاندن خلق و رنجشت از طمع است بگذر ز طمع که این به است از صد…

گویم سخنی نه از ره نفس و مزاج خود را نه بکس کساد بنما نه رواج کوبندت اگر خرابه‌ای از پس گنج باش و کمر‌آباد بده تن بخراج

زان پیش که منهدم شود کاخ مزاج کن نفس خود از سرای ترکیب اخراج تا نگذری از کمان افلاک چو تیر بر تیر بلای دهر باشی آماج

صوفی که فِکَندَ از تن و سرخرقه و تاج بازار اناالحقش بحق یافت رواج تن بر سَر‌ِ دار، خودنمائی است مبر شو پنبه‌یِ عشق را نه…

یا‌رب به نبی خدیو ملک و معراج یا‌رب بعلی که ز انما دارد تاج چون تا بکنون نکرده‌ای بازمکن بر خلق ز هیچ ره صفی را محتاج

ای آنکه منزهی ز ترکیب و ز زوج عالم همه از محیط جودت یک موج دارم ز تو اُمّیدِ کَرَم در هر حال بالی ز حضیض برگشایم بر اوج

ساقی قدحی که او بود صیقلِ روح دارد اثر نجات از کشتی نوح در ده که رهاندم ز طوفان هموم چونانکه گشایدم به‌دل باب فتوح

ای آنکه رود بقالب از امر تو روح از نورِ تو صَدرِ اَهلِ معنیٰ مشروح بر قلب صفی ز فتح بابت چه عجب کابواب معارف تو گردد مفت…

ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح گه زنده برمز می‌کنی گاه صریح با هم نبود لطیف و خوش ، قند و نمک جز در سخنت که هست شیرین و مل…

۳/۱۳