رباعیات
از مجموعه اشعار صفی علیشاه در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
بیمهر علی که هست میزان فلاح سودی ندهد به هیچکس علم و صلاح تا باب نجات بر تو گردد مفتوح از نام علی بدست آور مفتاح
شمارهٔ ۳۲
ای آنکه مقلب مسائی و صباح لبریز بود ز رواح فیضت اقداح هر مفسده که هست در کار صفی اصلاح تو کن که قادری بر اصلاح
شمارهٔ ۳۳
هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح زین ورطه بود ولای ملاح فلاح خواهی اگر آوری بکف گوهر عشق در بحر ولایت علی شو سباح
شمارهٔ ۳۴
ای ماه من ای نگار شیرینپاسخ دی رفت و جهان ز فرودین شد خَلُّخ برخیز و برافروز به زیبایی رخ تا بر همه نو بهار گردد فرخ
شمارهٔ ۳۵
یغمای نگاه بین که آن دلبر شوخ چیزی نگذاشت دیگر از بهر شیوخ عقل و دل و دین به جمله ای شد غارت علم و عمل از اشارهای شد من…
شمارهٔ ۳۶
از آنکه بجز توأم پناهی نبود وز حادثهام گریز گاهی نبود بیچارگیم ببین و راهی بنما اکنون که گشایشی ز راهی نبود
شمارهٔ ۳۷
ما را سر ملک و فکر شاهی نبود با خصم بنای داد خواهی نبود شد جامه ما بخمالفقر سواد رنگی به جهان پس از سیاهی نبود
شمارهٔ ۳۸
زین منزل جسم عاقبت نقل بود وین دیده شود نه قصه و نقل بود جائیکه بزور نی بدلخواه برند بیترس کسی رود که بیعقل بود
شمارهٔ ۳۹
بر ما اگر ابلهی بناگاه زند خود را بغلط به تیر الله زند ما بد نکنیم و بد نخواهیم بکس هشدار که بد بجان بدخواه زند
شمارهٔ ۴۰
گر کار جهان بوفق دلخواه نشد یا گاه بتدبیر تو شد گاه نشد در فکر مرو که فتح اینراه نشد سریست که کس بدهر آگاه نشد