رباعیات
از مجموعه اشعار سعیدا در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
دنیا که وفایش و بقایش معلوم دردش معلوم و هم دوایش معلوم زنهار مشو کشتهٔ این بدحرکات خونریزش معلوم و خونبهایش معلوم
شمارهٔ ۱۱۲
ما دلق ریای خویشتن سوخته ایم تا طرز طریق فقر آموخته ایم نی توشهٔ امروز نه فردا داریم چشم از دو جهان بر کرمش دوخته ایم
شمارهٔ ۱۱۳
تا مشعل دید عیب خامش کردیم فکر بد و نیک را فرامش کردیم ز آرایش دهر خوش نیامد چیزی الا ز میانه خلق را خوش کردیم
شمارهٔ ۱۱۴
جز ناله کسی همنفس خویش ندیدیم جز درد کسی محرم این ریش ندیدیم بی جاذبهٔ خار گلی بوی نکردیم نوشی نچشیدیم که صد نیش ندیدیم
شمارهٔ ۱۱۵
ما منتهییم و مبتدا هم ماییم جام می و جام جم نما هم ماییم آن جوده و گندمی نما هم ماییم بیگانه نمای و آشنا هم ماییم
شمارهٔ ۱۱۶
بیرون و درون برو بیا هم ماییم اشکسته و سنگ و مومیا هم ماییم گر پردهٔ غفلت از نظر برداری دانی که من و تو و شما هم ماییم
شمارهٔ ۱۱۷
آدم یک آدم است و یک صورت و جان لیکن تفریق در مقام است و مکان در کعبه چو رفت شیخ می گویندش در دیر چو شد برهمن است و رهبان
شمارهٔ ۱۱۸
ای بسته میان تو کمر بر دل و جان بادا دو جهان فدای آن موی میان یک دل بی زخم تیغ ابروی تو نیست در دست تو یک کمان و عالم قر…
شمارهٔ ۱۱۹
عالم جسم و محمدش آمده جان چو جان گفتم چو روح گردید روان حقا که چنان گشته به جانان یکسان ننگ از دو جهان [و] عار دارد از ج…
شمارهٔ ۱۲۰
ای از تو جهانیان به دادند و فغان خورشید و قمر در طلبت سرگردان از معرفت تو هیچ کس خالی نیست بعضی به یقین عارف و بعضی به گ…