رباعیات
از مجموعه اشعار سعیدا در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱
گویند که حق یار نمازی است و بس عرفان وجود دلنوازی است و بس بالله که اینها همه بازی است و بس عرفان از غیر بی نیازی است و …
شمارهٔ ۹۲
گویند خدا ز روزه راضی است و بس یا معرفتش حج و نمازی است و بس آگاه نیند از آن که حق می داند اینها ز ایشان زمانه سازی است …
شمارهٔ ۹۳
از خوان غمش حواله ای دارم بس چون درد از او نواله ای دارم بس تا چند گدازی فلک سفله نواز چون نی بالله ناله ای دارم بس
شمارهٔ ۹۴
لعنت بر نفس ما و بر کردارش بر مطلب و بر مقاصد بسیارش دایم به خدا خدا منم می گوید کو مرد خدایی که برد بر دارش
شمارهٔ ۹۵
آنان که به دعوا شده سادات مثال سادات شدن به صورت امری است محال امروز دروغشان از این معلوم است بر سر بستند سبز و می گویند…
شمارهٔ ۹۶
گویند کسانی که جهان است خیال چیزی که خیال است حرام است حلال در خواب خیال رفته آگاه نیند کیفیت حال را که خرس است جوال
شمارهٔ ۹۷
تا صبح نشستم من و جان بر در دل دیشب که نهان بود ز من پیکر دل من دور و تو در دلم خدا می داند تا روز چها گذشته است از سر د…
شمارهٔ ۹۸
چون کرد ظهور، نور تابندهٔ دل تو صاحب دل شدی و من بندهٔ دل یارب به خیالات بد و نیک جهان زنهار مرا مکن تو شرمندهٔ دل
شمارهٔ ۹۹
دیروز درآمدم به کاشانهٔ دل بینم که چه می کنی تو در خانهٔ دل دیدم به بهانه ای تو را از دوری می خوردی خون دل به پیمانهٔ دل
شمارهٔ ۱۰۰
تا کرد قبای ناز را بر تن گل در پایش ریخت رنگ از دامن گل آن موی میان بر آن سرین دانی چیست موری است که گشته صاحب خرمن گل