رباعیات

از مجموعه اشعار سعیدا در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۴۶

شعر

فهرست اشعار

آن قوم که روز و شب تو را جویانند هر یک به قمار عشق نرادانند مانند همه به فکر شطرنج خیال نادیده رخت پیاده ای می رانند

آنان که یکی هزار افسانه کنند اثبات خود و فنای بیگانه کنند تنبورهٔ عقل خویش با هر که رسند چندان بنوازند که دیوانه کنند

درویش که با قناعت و صبر بود در چشم جهانیان به از بدر بود خار از سبکی خوار و پریشان گشته از تمکینش گهر گرانقدر بود

ای از خوف تو آسمان جامه کبود وی در ره تو زمین مسکین به سجود تو بی رنگ و چه رنگ ها از تو نمود جز ذات تو جملگی نمودی است ن…

خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود با آن که سوا شدی سوا نتوان بود او بی تو وجود است تو بی او معدوم پس تا هستی از او جدا …

بی رنگ به رنگ چون تجلی بنمود گشتند [عدوی] هم خلیل و نمرود چون باز ز دست رنگ گشتند خلاص با هم کردند صلح، بی گفت و شنود

تا پای تو سر، سر تو تا پا نشود از رشتهٔ کار تو گره وانشود نفست گوید فنا شدم حق گشتم باور نکنی که خر مسیحا نشود

تا جسم مکدرت همه جان نشود خورشید معانی تو تابان نشود صاحب نظران جای به پهلو ندهند تا جوهر شمشیر نمایان نشود

تا از میلی دلت گریزان نشود هرگز راهی تو را به جانان نشود خواهی که دو خانه را عمارت سازی تا بر سر این مقیدی، آن نشود

کوه غم یار کندن آسان نشود تا تیشهٔ طبع نفس، سوهان نشود در قلهٔ قاف عشق دل جا نکند تا صاف تر از لعل بدخشان نشود

۸/۱۵