رباعیات

از مجموعه اشعار سعیدا در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۴۶

شعر

فهرست اشعار

تا بنده شدم، چو مهر تابنده شدم فارغ ز غم رفته و آینده شدم در مسلک فقر، پادشاهم کردند فانی گشتم ز خویش و پاینده شدم

تنها نه به هجر آشنا گردیدم اندر ره آشنا چها گردیدم از آن نفسی که دورم از همدمیت چون نی بالله بینوا گردیدم

گر دل گویم تو را ز جان می ترسم ور جان خوانم هم از جهان می ترسم ای جان و جهان هر دو به قربان سرت حق می گویم نه زین نه زان…

یک سو شادی است در جهان یک سو غم یک سو زخم است جمع و یک سو مرهم در پلهٔ میزان عدالت دیدم شیطان یک سو نشسته یک سو آدم

من خانهٔ آن ماه جبین می دانم گاهی به گمان گه به یقین می دانم عمرم همه در راه یقین شد از دست اما نرسیدم به یقین می دانم

من گرچه ز عشق، گفتگو نتوانم قطع طلب روی نکو نتوانم هر چند سیاه بختم اما چون زلف دوری ز رخش یک سر مو نتوانم

گر بادهٔ تو رسد به من مل چه کنم چون روی تو بینم هوس گل چه کنم تو من نشوی من تو شوم نیست عجب هرگز تو نمی کنی تنزل چه کنم

هر ذره مدان ز خود کمش می بینم هر مور به دست، خاتمش می بینم هر قطرهٔ شبنمی که بر روی گل است بالله که من جام جمش می بینم

شوخی که بری ز عالمش می بینم معنی است ولی در آدمش می بینم تا جای به چشم خویش دادم او را چون مردمک دیده گمش می بینم

چشمی که از او دو عالمش می بینم روزش حیران و شب نمش می بینم خاصیت چرخ را گرفته چشمم دایم به لباس ماتمش می بینم

۱۱/۱۵