شمارهٔ ۱۱۰

از سعیدا در دیوان اشعار - رباعیات

چشمی که از او دو عالمش می بینم

روزش حیران و شب نمش می بینم

خاصیت چرخ را گرفته چشمم

دایم به لباس ماتمش می بینم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۹

بعدیشمارهٔ ۱۱۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید