رباعیات
از مجموعه اشعار سعیدا در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
یاری دارم که روش دیدن نتوان وز سلسلهٔ موش بریدن نتوان بی پرده از او سخن شنیدن نتوان جز راه فنا به او رسیدن نتوان
شمارهٔ ۱۲۲
عرفان به خدا هیچ ندارند جهان این حرف سبک نیست گران است گران گر در دل کس شکست اینک میدان ما گوی نشسته ایم باید چوگان
شمارهٔ ۱۲۳
رفتی به سفر از پی تسخیر جهان تا خلق خدا شوند در امن و امان بی گردش دور چرخ در امر تو باد بی منت پا زمین تو را در فرمان
شمارهٔ ۱۲۴
وهمی به خیال کرده جا نام جهان از وهم جهانیان شده سرگردان در دیر، ظهور آن توهم شده کفر در کعبه خیال آن توهم ایمان
شمارهٔ ۱۲۵
بحری پنهان چو کرد جوش و طغیان هر سو گردید موج هاست دست افشان افتاد به خاک قطره ها زان افشان بعضی حیوان شدند و بعضی انسان
شمارهٔ ۱۲۶
تا کی به لباس عاریت بند شدن از کسب کمال خویش خرسند شدن وز مال و منال خود تنومند شدن محتاج سگ و گاو و خری چند شدن
شمارهٔ ۱۲۷
زینهار که کارها به خود آسان کن هر نیک و بدی که می کنی پنهان کن یک چند برو پیروی جانان کن و آن گاه ز پای تا سری خود جان ک…
شمارهٔ ۱۲۸
بی یار شدم یک نفسم یاری کن غمخوار شدم مرا تو غمخواری کن کردم گنهی ز روی غفلت ظاهر ستار تویی بیا و ستاری کن
شمارهٔ ۱۲۹
گاهی نزدیک و گاه دورم از تو گه مضطرب و گاه صبورم از تو گه عین گنه کنی و گه عین صواب من روز و شبم ظلمت و نورم از تو
شمارهٔ ۱۳۰
ای شیخ کرامت منما رهبر شو نی چون کاغذ ز باد بالاپر شو چون خس بر آب رفتن از بی مغزی است در بحر یقین غوطه خور و گوهر شو