باب هشتم در آداب صحبت
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در گلستان
فهرست اشعار
حکمت شمارهٔ ۳۱
ده آدمی بر سفرهای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند. حریص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سیر. حکما گفتهاند…
حکمت شمارهٔ ۳۲
هر که در حال توانایی نکویی نکند در وقت ناتوانی سختی بیند. بد اختر تر از مردمآزار نیست که روز مصیبت کسش یار نیست
حکمت شمارهٔ ۳۳
هر چه زود بر آید دیر نپاید. خاکِ مشرق شنیدهام که کنند به چهل سال کاسهای چینی صد به روزی کنند در مَردَشت لاجَرَم قیمتش …
حکمت شمارهٔ ۳۴
کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید. به چشمِ خویش دیدم در بیابان که آهسته سَبَق بُرد از شتابان سمندِ بادپای از …
حکمت شمارهٔ ۳۵
نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی. چون نداری کمالِ فضل آن به که زبان در دهان نگه داری آدمی را…
حکمت شمارهٔ ۳۶
هر که با داناتر از خود بحث کند تا بدانند که داناست، بدانند که نادان است. چون در آید مِه از تویی به سخن گرچه بِه دانی، اع…
حکمت شمارهٔ ۳۷
هر که با بدان نشیند، نیکی نبیند. گر نشیند فرشتهای با دیو وحشت آموزد و خیانت و ریو از بدان نیکویی نیاموزی نکند گرگ پوستی…
حکمت شمارهٔ ۳۸
مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی و خود را بی اعتماد. هر که علم خواند و عمل نکرد بدان ماند که گاو ران…
حکمت شمارهٔ ۳۹
از تن بیدل طاعت نیاید و پوست بیمغز را بضاعت نشاید.
حکمت شمارهٔ ۴۰
نه هر که در مجادله چُست، در معامله درست. بس قامتِ خوش که زیرِ چادَر باشد چون باز کنی مادر مادر باشد