باب هشتم در آداب صحبت
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در گلستان
فهرست اشعار
حکمت شمارهٔ ۲۱
بدخوی در دستِ دشمنی گرفتار است که هر کجا رود از چنگِ عقوبتِ او خلاص نیابد. اگر ز دست بلا بر فلک رود بدخوی ز دست خوی بد خ…
حکمت شمارهٔ ۲۲
چو بینی که در سپاه دشمن تفرقه افتاده است، تو جمع باش. و گر جمع شوند، از پریشانی اندیشه کن. برو با دوستان آسوده بنشین چو …
حکمت شمارهٔ ۲۳
دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد، سلسلهٔ دوستی بجنبانَد، پس آنگه به دوستی کارهایی کند که هیچ دشمن نتواند.
حکمت شمارهٔ ۲۴
سر مار به دست دشمن بکوب که از اِحدَی الحُسنَیَین خالی نباشد: اگر این غالب آمد، مار کُشتی و گر آن، از دشمن رَستی. به روزِ…
حکمت شمارهٔ ۲۵
خبری که دانی که دلی بیازارد، تو خاموش تا دیگری بیارد. بلبلا! مژدهٔ بهار بیار خبرِ بد به بوم باز گذار
حکمت شمارهٔ ۲۶
پادشه را بر خیانتِ کسی واقف مگردان، مگر آنگه که بر قبولِ کلی واثق باشی و گر نه در هلاکِ خویش سعی میکنی. بسیجِ سَخُن گفت…
حکمت شمارهٔ ۲۷
هر که نصیحتِ خودرای میکند، او خود به نصیحتگری محتاج است.
حکمت شمارهٔ ۲۸
فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش …
حکمت شمارهٔ ۲۹
متکلّم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد. مشو غرّه بر حُسنِ گفتارِ خویش به تحسین نادان و پندار خویش
حکمت شمارهٔ ۳۰
همه کس را عقلِ خود به کمال نماید و فرزندِ خود به جمال. یکی یهود و مسلمان، نزاع میکردند چنان که خنده گرفت از حدیثِ ایشان…