باب هشتم در آداب صحبت
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در گلستان
فهرست اشعار
حکمت شمارهٔ ۴۱
اگر شبها همه قدر بودی، شب قدر بی قدر بودی. گر سنگ همه لعل بدخشان بودی پس قیمت لعل و سنگ یکسان بودی
حکمت شمارهٔ ۴۲
نه هر که به صورت نکوست سیرت زیبا در اوست. کار اندرون دارد نه پوست. توان شناخت به یک روز در شمایل مرد که تا کجاش رسیدهست…
حکمت شمارهٔ ۴۳
هرکه با بزرگان ستیزد، خون خود ریزد. خویشتن را بزرگ پنداری راست گفتند یک دو بیند لوچ زود بینی شکسته پیشانی تو که بازی کنی…
حکمت شمارهٔ ۴۴
پنجه با شیر زدن و مشت با شمشیر، کار خردمندان نیست. جنگ و زورآوری مکن با مست پیش سرپنجه در بغل نه دست
حکمت شمارهٔ ۴۵
ضعیفی که با قوی دلاوری کند، یار دشمن است در هلاک خویش. سایه پرورده را چه طاقت آن که رود با مبارزان به قتال سست بازو به ج…
حکمت شمارهٔ ۴۶
بی هنران، هنرمند را نتوانند که بینند همچنان که سگان بازاری سگ صید را مشغله برآرند و پیش آمدن نیارند. یعنی سفله چون به هن…
حکمت شمارهٔ ۴۷
گر جور شکم نیستی، هیچ مرغ در دام صیاد نیوفتادی بلکه صیاد خود دام ننهادی. حکیمان دیر دیر خورند و عابدان نیم سیر و زاهدان …
حکمت شمارهٔ ۴۸
مشورت با زنان تباه است و سخاوت با مفسدان گناه. خبیث را چو تعهد کنی و بنوازی به دولت تو گنه میکند به انبازی ترحم بر پلنگ…
حکمت شمارهٔ ۴۹
هر که را دشمن پیش است، اگر نکشد دشمن خویش است. سنگ بر دست و مار سر بر سنگ خیرهرایی بود قیاس و درنگ
حکمت شمارهٔ ۵۰
کشتن بندیان تأمل اولی تر است، به حکم آن که اختیار باقیست: توان کشت و توان بخشید. و گر بی تأمل کشته شود، محتمل است که مصل…